BASALIAS

Basalias to projekt będący efektem spotkania trzech muzycznych osobowości Teielte, Wojtka Urbańskiego i Sonar Soul’a. Znaki szczególne to brak jakichkolwiek założeń oraz nieskrępowana zabawa formą i konwencją.



Za nami debiut na szczecińskich Digitaliach i wykon na przegrubej bibie U Know Me Night z okazji trzydziestych urodzin Groha w Cafe Kulturalna. Oto krótka wideo relacja z tego wydarzenia:



Miło mi donieść że projekt się rozkręca a próby sprawiają nam coraz większą frajdę. Powoli zmierzamy w kierunku hardkorowego grania, czyli po najbliższych koncertach możecie spodziewać się coraz więcej przesterowanych bębnów, woblujących subbasów i patetycznych leadów. Odchodzimy od zapętlonych sekwencji na rzecz grania "na setke", czyli żywej energii płynącej wprost z naszych palców uderzających w rozmaite cuda muzycznej technologii. Zapraszam na najbliższe koncerty Basalias, już w najbliższy czwartek do poznańskiej Opcji, a 21go maja do wrocławskich Puzzli.

do zobaczenia na koncertach! :)
cziken

Gitarowo

Dwa polskie projekty chciałem Wam pokazać.



Mama Selita to warszawski zespół, o którym słyszałem zawsze sporo dobrego. Mieli być mocno funkujący i szaleni na scenie. Właśnie trafiłem na ich (pierwszy?) klip. Nie spodziewałem się takiej gitarowej petardy. Zobaczcie numer "Rocky"


Jak Wam się podoba to jest on do ściągnięcia za friko TU.

W powyższym numerze pada oskarżenie, że "...wokalista brzmi jak Fisz.", co doskonale wpasowuje mi się w drugi wątek niniejszego posta - zespół Kim Nowak.



Kim Nowak to nowy projekt braci Waglewskich wsparty udziałem gitarzysty Michała Sobolewskiego.

To płyta grana na żywo, bez użycia komputerów, gdzie wszystkie brudy zostały pozostawione celowo. Rify gitarowe, często odnoszące sie do klasyki gatunku, współgrają z punkową, garażową sekcją rytmiczną.



Oficjalnego klipu jeszcze nie ma, ale jest intrygujący trailer. Płyta już dostępna jest w sklepach.

Mam spory sentyment do mocnego i energicznego grania, którego byłem entuzjastą od czasów późnej podstawówki (moja okazała kolekcja punkowych kaset spoczywa wciąż w piwnicy).

Punk's not dead!

groh

Klub CBGB

Klubów na świecie są tysiące, miliony. Stworzyć dobry klub nie jest proste, a doprowadzić do statusu miejsca kultowego udaje się (na szczęście) wyjątkowo rzadko.
Recepty oczywiście nie ma, elementów układanki jest zbyt wiele. Kultowe miejsca jednak istnieją i jednym z nich jest nowojorska, punkowa knajpa CBGB, która ma status Home of Underground Rock (since 1973) .

Domyślam się, że nie wszyscy z Was lubią ostre gitarowe granie, a tym bardziej nie zaglądacie dość często na nowojorski Lower East Side.

Możecie jednak nie ruszając się z miejsca zajrzeć do niesamowitego wnętrza miejsca, które oficjalnie opisuje się (sic!) tak:
I was the birth place of punk.
I was where rock n roll belongs... a small dirty, beer soaked, dark pit of a club with the best stage sound in the city. My walls were held together by years of layers of flyers and stickers. My uneven wood floors were caked with dried up booze, blood, sweat, and who knows what else.

Brzmi imponująco, zatem zapraszam do wyjątkowej, trójwymiarowej podróży po klubie pod tym linkiem. Zrobiła ona na mnie duże wrażenie. Na pierwszy rzut oka widać, że trochę się tam działo...


Powyższa ulotka dobrze oddaje klimat tego miejsca.
Niestety na koniec mam smutna wiadomość, gdyż lokał został zamknięty w październiku 2006 roku. Jednak jesli Wam wciąż mało to możecie zobaczyć fragmenty starych koncertów na ich majspejsie (ach ten XXI wiek).

Pozdrawiam,

/groh

PS. link podklepał mi nieoceniony Yoma